tak Alexa powinna........

O związkach miedzy ludzkich można by było napisać książkę, lecz tak i tak każdy związek rządzi się swoimi zasadami regułami i prawami.

i tu Dragon się nie do końca z tobą zgodzę,bo są oczywiście kwestie indywidualne i każdy związek posiada takowe, ale żeby związek(mówimy tu o stałym związku) mógł istnieć zdrowo i normalnie potrzeba pewnych zasad istnienia w parze np. :

Pozostawienie partnerowi swobody ruchów i rozwoju
Zaufanie i otwartość
Gotowość do podejmowania ryzyka
Swoboda poszukiwania, odkrywania i wyrażania uczuć, tak w danym związku, jak i poza nim
Umiejętność cieszenia się samotnością

dragonfly napisał:
tak Alexa powinna........


Nie tylko powinnam, ale tak staram sie robić. Czy mi się to zawsze udaje??????????Nie. Ale ucze sie dalej. Inteligencja emocjonalna to efekt ciezkiej pracy, a nie dar od Boga. Póki co zaliczam sie do grupy osób szczęsliwych. I jest mi z tym dobrze. Czego i Tobie zycze.

Alexa - słowo "powinna" odniosłam do twojej wypowiedzi "...ile zdań tyle racji, a łączyć je powinna przed wszystkim wzajemna akceptacja bliźniego, takim, jaki jest." A nie do twojej osoby
osobiście uważam ze chyba jesteś jedna z nie licznych która rozumie parę ciekawych "niuansów" życiowych

Ok, nie ma sprawy. Innym czytajacym, a watpiacym tez wyjasnienie sie przyda. Pozdrawiam Cie serdecznie i dziekuję za miłe słowa. Że o recenzjach nie wspomne.

Dragonfly nie wystarczy tylko pisać o regułach i zasadach, trzeba je jeszcze umieć i stosować i realizować w życiu bi słowa jednak są tylko słowami a liczą się czyny.

Dokładnie !
Ale świadomość tego co jest prawidłowe ,a co nie pomaga w obraniu odpowiedniej drogi i uczenia się tego co budujące a nie burzące. Teorie są po to by je stosować

A propos tematu
Wynalazłam w wysokie obcasy.pl
recenzje książki Nadege de Peganov"Mężczyzna. Zwierzę do towarzystwa"
A o to :
Kazimiera Szczuka poleca :

"...Literatura poradnikowa, jak wiemy od Macieja Gduli, to ważne źródło wiedzy o społeczeństwie. Kolejne generacje poradników dla kobiet pokazują zmiany mentalności, pracę nad emancypacją, kłopoty z tożsamością, lęki i zadania do wykonania. Od XIX-wiecznej tresury do ponowoczesnego rozkiełznania kobieta jako cel pedagogiki społecznej sumiennie i pilnie stara się wyglądać, zachowywać i myśleć jak należy. Znaczącym przełomem w dziejach gatunku stały się poradniki marketingowe i biznesowe, a także erotyczne o mężczyznach dla kobiet. Książeczka Francuzki Nadege de Peganov to coś w tym rodzaju. Kolejna instrukcja obsługi samca, ale napisana z dużym wdziękiem i humorem. 'Mężczyzna. Zwierzę do towarzystwa' to wykład przyrodniczy, któremu patronuje popularny darwinizm przekabacony na feministyczną modłę. Felietony - bo nie jest to prawdziwy poradnik, jedynie jego parodia - przedstawiają klasyfikację, pochodzenie, warunki rozmnażania i obyczaje męskich gatunków. Rozrywka dość zgrana i niezbyt wyrafinowana, ale kilka dowcipów się autorce udało. Na przykład typ 9: Poczciwiec (dobre chłopisko - przodek: pluszowy miś). Głupie, ale śmieszy. Interesującym punktem klasyfikacji jest pytanie 'Jak się go pozbyć?'. Na końcu test 'Jakie zwierzę wybrałaś?'. Przez połączenie poradników kobiecych z tymi przeznaczonymi dla hodowców psów i kotów przebija duża sympatia do zwierząt. Nic to szczególnego wszystko razem, ale jakoś miłe, a wręcz bystre... "

Ubawiłam się tym opisem, może o kobietach tez coś takiego jest...

Ja znalazłam coś takiego:
selfmade.blox.pl/2004/08/INSTRUKCJA-OBSL...KOBIETY-czesc-I.html

Szału ni ma, ale niezły basic.

Wracam do tematu.
Nie chcąc "off topować" na wątku o poczuciu własnej wartości skopiowałam tekst Zzeusa:
Uważam, że to MY o tym wiemy, a WAM musimy o tym czasem przypominać Wiesz ile razy musiałem przekonywać dziewczyny, że są super? Nie zliczę, bo jak ktoś zauważył, do ośmiu jeno umiem ;P Ale poważniej - bywały w mym życiu sytuacje, gdy i takiemu optymiście jak ja, ręce opadały. Nie ważne co mężczyzna powie, Wy wiecie lepiej

Otóż drogi Tomeczku. Nie zawsze jest tak czarno-biało.
Jak mi chłop powie dziś(jak żem usmarkana do pasa), że wyglądam bosko... to mu za czorta nie uwierzę.
Jak mi mówi, że jest git, a wiem że tak jest, bo czuję to na wskroś- przyjmę komplement z radością.
Ale. Oczywiście jest ALE.

Umiejętnośc przyjmowania komplementów to jedno. A obawa przed oskarżeniem o nieskromność to inna para kaloszy.

I bądź tu babo mądra! Kiej Ci chłop godo, żeś ładno dzioucha, a Ty się za mocno wywdzięczasz, to Ci zaro pociśnie, że w piórka obrosłaś i że we w takim układzie, to on idzie szukać takiej NORMALNEJ.

Co to najlepiej spłonie rumieńcem i nic nie powie.

P.S. Każda bystra babka wie kiedy wygląda dobrze.