Single - katolicy poszukują wspólnoty

10-03-2011

Stereotyp singla utrwalany przez niektóre artykuły i część popularnych seriali w polskich stacjach telewizyjnych sugeruje, że to wyzwoleni z więzów moralności młodzi ludzie, którzy bez skrępowania poszukują pozytywnych doświadczeń - erotycznych, estetycznych, rozrywkowych...

Ten medialny wizerunek osłabia częściowo doświadczenie wielu osób, które - niezależnie zresztą od swego wieku - nie odnajdują się dobrze w "pojedynczości", które zbłąkane na manowce samotności szukają siły, by przetrwać trudny czas i by zmienić swój świat na lepsze. Na ich potrzeby przede wszystkim coraz częściej stara się w naszym kraju odpowiadać Kościół Katolicki, w obrębie którego coraz częściej można spotkać się z inicjatywami adresowanymi do singli. Przykościelne biura matrymonialne? Nic bardziej mylnego! 

Prawdy ekranu a prawdy wiary

"Ometkowani" etykietkami singielstwa bohaterowie i bohaterki popularnych książek i filmów  są zwykle dobrze sytuowani, beztroscy pod względem ekonomicznym, nie do końca odporni jedynie na wahania własnych emocji i wielorakość konsekwencji związanych z ich "liczbą pojedynczą". Mimo pewnego "moralnego rozluźnienia", które rządzi losami tych bohaterów i bohaterek, ich historie zmierzają zazwyczaj do dość konwencjonalnych finałów, w których również singielstwo sparowanych spotyka swój kres.

Ten finał jest też idealnym zakończeniem przygody samotnych katolików z singielstwem. Trudno żeby było inaczej, skoro istotną częścią misji społecznej Kościoła jest umacnianie roli rodziny.  Katolicy, którzy singlami są, ale woleliby nie być, w większości dużych miast Polski mogą od jakiegoś już czasu modlić się w intencji przemiany swego losu. Kościół wspiera ich starania nie tylko modlitwą w trakcie mszy, ale i specjalnie organizowanymi spotkaniami. 

Msze dla singli

Msze w intencji singli organizowane są w kilku miastach Polski:

• co miesiąc w warszawskiej Parafii pod wezwaniem św. Wincentego Pollottiego,
• w poznańskim kościele przy ul. Szewskiej (w każdą drugą i czwartą niedzielę miesiąca),
• w podpoznańskim Sanktuarium Maryjnym w Tulcach (w każdą trzecią niedzielę miesiąca),
• w łódzkiej Parafii Najświętszego Imienia Jezusa (w każdy ostatni czwartek miesiąca),
• w krakowskiej Bazylice Ojców Franciszkanów (w każdą ostatnią środę miesiąca) oraz
• w kieleckim Diecezjalnym Centrum Duszpasterstwa Akademickiego (w każdy ostatni poniedziałek miesiąca).

Niezależnie od nieprzychylnych głosów tych, którzy dopatrują się w działaniach Kościoła po prostu swatania, istotne wydają się propozycje spotkań, wykładów i dyskusji towarzyszących mszom dla (oraz w intencji) samotnych. Ta przestrzeń dla dyskusji w kościelnych murach to ważny sygnał dla wszystkich singli, którzy (takie przynajmniej wydają się założenia większości organizatorów) nie tyle stają przed szansą, by poznać kogoś o podobnych poglądach i wartościach, ale też trafiają do miejsca, gdzie dyskusja o ważnych dla nich sprawach i codziennych problemach jest czymś właściwym i naturalnym.

Słuszne intencje, trudne zadanie...

Wiele parafii zaprasza osoby samotne nie tyle zatem, by pomóc im znaleźć drugą połówkę, ale by budować poczucie wspólnoty wśród samotnych, by uczyli się oni - cytując ojca Jacka Granatowskiego, organizatora łódzkich spotkań -  "patrzeć na siebie jako na kogoś wartościowego". "Niestety - dodaje duszpasterz akademicki - bywa to trudne".  Uwaga poświęcana tym, dla których nawiązywanie relacji z innymi ludźmi "na własną rękę" to często zadanie ponad siły, jest wielką zasługą.

Kościół Katolicki w osobach inicjatorów i organizatorów tych mszy potwierdza swoją zdolność do otwierania się na potrzeby współczesnego świata, dając wiernym przestrzeń, w obrębie której można zmieniać swe życie przez różnego rodzaju aktywności w obrębie wspólnoty. Takie spotkania mogą być szansą nie tyle na "wyhaczenie" fajnej dziewczyny czy interesującego chłopaka, okazją do spotkania osoby w podobnym wieku i o zbliżonych poglądach czy zainteresowaniach, ale też do wspólnej refleksji o zmieniającym się świecie i singlach jako istotnym elemencie społecznego krajobrazu. To ideał rekolekcji, który bliski jest wielu ludziom wrażliwym i obdarzonych talentem krytycznego myślenia. 

Takich inicjatyw (religijnych czy świeckich) nigdy dość, a fakt, że znaczna część dyskusyjnych czy "klubowych" inicjatyw w wymienionych wyżej parafiach nie ma wyłącznie prorodzinnego charakteru, pozwala mówić o nich jako o poważnych propozycjach dla tych, którzy do singli zaliczają się na mocy swej "liczby pojedynczej" i świadomości konsekwencji tego stanu. Mogą być one atrakcyjne również dla tych, którzy na co dzień nie odnajdują w Kościele partnera do dyskusji i być może rzadko zaglądają do  świątyni. Mogą bowiem pojawić się na mszy czy spotkaniu spontanicznie, "bez zobowiązań" - jak na "modelowego" singla przystało. Może się okazać, że, tak jak po dobrej imprezie, nic juz potem nie będzie takie samo.

Autor: Paweł Grzegorzecki